In 2020, Thuis, Zeilen

Als de botter van wal steekt voor een paar weken vakantie, is het prachtig zomers weer. Veel zon, weinig wind uit oostelijke richting. Je kunt de zeilende botter zwemmend bij houden.Van dat weer. Terwijl iedereen die in eigen land op vakantie is zich realiseert dat je voor te warm zomerweer niet ver weg hoeft, net zo min als voor plekken waar je nog niet eerder bent geweest, zetten wij koers naar de toegangspoort naar de Waddenzee. Het gaat niet snel, en we hebben geen haast.

De daaropvolgende dagen, ook als we eenmaal op het zout zeilen, verlopen net zo. Het vordert gestaag, en we gaan vaak over stag. Zonder dat we er op gepland hadden, komt het ons goed uit dat het hoogwater midden op de dag valt. Op ons gemakkie rommelen we, zonder dat we er vroeg de kooi voor uit moeten, naar het Oosten. We hoeven ons maar weinig aan te trekken van de betonde routes, hoewel dit jaar op veel plekken extra tonnen zijn neergelegd, in een nieuw bol model. De tocht voert ons vlak onder de eilanden langs, in brede slagen over de wantijen. Zeilend tegen de wind, met de stroom mee, tot er niet meer genoeg water of wind is. Dan gaat het anker overboord, en observeren we de verschijnselen die komen met terugtrekkend water en het verschijnen van de droogvallende platen. De vogelsoorten die eerst komen, en die er achteraan lopen, de voortdurend zevende lepelaars, steltlopertjes in alle soorten en maten, net zoals de meeuwen. Voor het eerst hebben we ook meer oog voor de verschillende wiersoorten die achterblijven of meedrijven.

Het is kortom echt zomertijd. Zeeën van tijd zonder reden tot haast. Zolang het weer dat toestaat; en dat kentert ongeveer halverwege onze tocht, als we ten zuidoosten van Schiermonnikoog verzeild zijn geraakt.

Recent Posts

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search